Dżuma i jej paraboliczny sens
Parabola (przypowieść), to utwór, który ma charakter alegoryczny, kryje w sobie “drugie dno”. Wydarzenia w niej przedstawione są symboliczne i maja skłaniać do przemyśleń na temat ludzkiej egzystencji. Paraboliczny charakter mają przypowieści biblijne. Po parabolę sięgnęli również twórcy literatury XX wieku, którzy w swych utworach pytali o sens i wartość istnienia, o pozycję jednostki w świecie.
Sztampowym przykładem paraboli jest Dżuma Alberta Camusa. Utwór zawiera wszystkie elementy charakterystyczne dla przypowieści, a dżuma ma wielorakie znaczenie. W przypowieści jawi się jako choroba, która odbiera życie setkom istnień. Jej najbardziej dosłowne znaczenie wynika z przebiegu zdarzeń. Ogrom niszczeń jaki niesie ze sobą sprawia, że możemy ja porównać do kataklizmu czy wojny. Zdarzenia te również spadają na ludzi w sposób niespodziewany, burząc ich dotychczasowe życie i wprowadzając znaczne ograniczenia. Często pozbawiają człowieka możliwości ucieczki, zmuszają do walki o przetrwanie, poświeceń oraz rozłąki z bliskimi. Niosą ze sobą ofiary. Dżuma to także zaraza, zło tkwiące w każdym człowieku, które bardzo często ujawnia się w chwili zagrożenia. Wystarczy przeczytać streszczenie Dżuma, by stwierdzić, że to utwór paraboliczny. Jednak, by odnaleźć swój własny paraboliczny i głębszy sens utworu oraz ocenić motywy postępowania bohaterów warto sięgnąć nie tylko po Dżuma streszczenie, ale przede wszystkim po powieść Camusa. Być może za jej sprawą dowiemy się czegoś nowego o sobie. Być może wolelibyśmy tego nie wiedzieć.
Inne artykuły:
Tagi wpisu: dżuma, dżuma streszczenie, dżuma streszczenie szczegółowe, streszczenie dżuma


Dodaj swój komentarz do tego artykułu!